Πρώτη επίσκεψη

Η πρώτη επίσκεψη θα πρέπει να γίνει όταν εμφανιστεί στο στόμα το πρώτο δόντι ή το αργότερο στα πρώτα γενέθλια. Είναι σημαντικό να γίνεται σε αυτή την ηλικία, γιατί:

  • Τα προβλήματα του στόματος και κυρίως η τερηδόνα μπορεί να εμφανιστούν από τη βρεφική και νηπιακή ηλικία
  • Πρέπει από νωρίς να καθιερώνονται καλές συνήθειες και να αποφεύγονται οι κακές, ώστε να εξασφαλιστεί η ουσιαστική πρόληψη των νόσων του στόματος.

Η πρώτη επίσκεψη αφορά κυρίως στην ενημέρωση των γονέων για θέματα σχετικά με:

1. τη διάπλαση, την ανατολή και τη σημασία των νεογιλών και μόνιμων δοντιών

2. τη φροντίδα των δοντιών και του στόματος

3. τη διατροφή και τη σχέση της με την υγεία των δοντιών

4. τους τρόπους πρόληψης της τερηδόνας και της ουλίτιδας

5. τις στοματικές συνήθειες (π.χ. θηλασμός δακτύλου, πιπίλας) καθώς και το πώς και πότε πρέπει αυτές να διακόπτονται

6. τις πρώτες βοήθειες σε περίπτωση τραυματισμού των δοντιών

Πολύ σημαντικός είναι και ο ρόλος των γονέων τόσο πριν την πρώτη επίσκεψη όσο και πριν από τις επόμενες. Είναι εκείνοι που προετοιμάζουν το έδαφος ώστε το παιδί να νιώσει άνετα στο οδοντιατρείο χωρίς φόβο και στρες. Η καλύτερη τακτική είναι η εξής:

  • Εξηγούμε στο παιδί ότι ο οδοντίατρος είναι φίλος μας και φροντίζει για να έχουμε γερά δόντια
  • Φερόμαστε εντελώς φυσιολογικά, αλλιώς θα μεταφέρουμε στο παιδί ένταση
  • Δεν χρησιμοποιούμε φράσεις όπως «μη φοβάσαι», «δεν θα πονέσεις» κτλ. Το παιδί σε αυτές τις ηλικίες δεν μπορεί να εστιάσει στην άρνηση, αντίθετα θα σταθεί στο «φοβάμαι» και το «πονάω»
  • Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα ευχάριστο κλίμα με το παιδί και να εντάξουμε την επίσκεψη σε αυτό.

Ο οδοντίατρος από την πλευρά διαθέτει τη γνώση, τις δεξιότητες και την κατάρτιση, ώστε να αναπτύξει με το παιδί σχέση εμπιστοσύνης από τις πρώτες κιόλας επισκέψεις. Οδοντίατρος, γονείς και παιδί πρέπει να λειτουργούν σαν μια ομάδα με άψογη συνεργασία!

Ενδοδοντική θεραπεία

Τα νεογιλά δόντια του παιδιού είναι πιο μικρά με πιο λεπτή αδαμαντίνη από τα μόνιμα. Τα νεύρα μάλιστα βρίσκονται πιο κοντά στην επιφάνεια, με αποτέλεσμα τα δόντια να γίνονται αρκετά ευπαθή στην τερηδόνα. Αυτό αφορά σχεδόν πάντα τους νεογιλούς τραπεζίτες.

Όταν έχει προσβληθεί το πάνω μέρος των νεύρων (όχι χαμηλά στις ρίζες), τότε κάνουμε ένα είδος απονεύρωσης που ονομάζεται πολφοτομή. Είναι μια διαδικασία που εφαρμόζεται ειδικά στα παιδιά, γιατί η κανονική ενδοδοντική θεραπεία θα τα ταλαιπωρήσει. και θα τα τρομάξει.

Στην πολφοτομή αφαιρούμε το πάνω μέρος του νεύρου, μιας και συνήθως αυτό είναι που έχει τη φλεγμονή. Έπειτα σφραγίζουμε το δόντι με ειδικό υλικό και διατηρούμε ζωντανά τα νεύρα στο κάτω μέρος του δοντιού, δηλαδή στις ρίζες.
Έτσι σώζουμε το νεογιλό δόντι μέχρι να πέσει φυσιολογικά και να ανατείλει το μόνιμο.

Για περισσότερη προστασία στο δόντι με πολφοτομή μπορούμε να το καλύψουμε με στεφάνη, η οποία αφαιρείται όταν φτάσει η ώρα για να πέσει το νεογιλό δόντι.

Η διατήρηση του νεογιλού δοντιού είναι πολύ σημαντική, γιατί η απώλειά του μπορεί να προκαλέσει ορθοδοντικά προβλήματα και να χρειαστεί μηχανισμός διατήρησης χώρου.

Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι η τερηδόνα στα νεογιλά δόντια είναι ακίνδυνη, αφού αυτά θα πέσουν. Όμως πέρα από τον πόνο και το οίδημα που μπορεί να εμφανίσει το παιδί, η τερηδόνα στα νεογιλά μπορεί να προσβάλει και τα μόνιμα δόντια που ανατέλλουν.

Η παιδική τερηδόνα εμφανίζεται στην ηλικία μεταξύ 2 και 5 ετών. Μπορεί όμως να προληφθεί σε μεγάλο βαθμό αν γονείς ακολουθήσουν μια σειρά από οδηγίες.
Συμβουλευτείτε τον οδοντίατρο και θα σας κατευθύνει για να προστατεύσετε αποτελεσματικά τη στοματική υγεία του παιδιού σας.

ΑμεΑ

Τα άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ) εμφανίζουν πολύ συχνά οδοντικά προβλήματα, γιατί δυσκολεύονται να φροντίζουν τη στοματική τους υγιεινή σε τακτική βάση. Τα προβλήματα αυτά έρχονται να προστεθούν στις δυσκολίες που ήδη αντιμετωπίζουν και επιβαρύνουν την καθημερινότητά τους.

Η οδοντιατρική περίθαλψη και φροντίδα για τα άτομα με αναπηρία δεν μπορεί ακόμα να θεωρείται στην εποχή μας «πολυτέλεια». Αντίθετα, είναι κάτι που συμβάλλει κι αυτό από την πλευρά του στην προσπάθειά τους να ενταχθούν στην κοινωνία.

Το μεγαλύτερο ποσοστών των ΑμεΑ είναι σε θέση να λάβει οδοντιατρική φροντίδα στο χώρο του ιατρείου και να αποφύγει έτσι τη χρήση γενικής αναισθησίας. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης είναι απαραίτητη η παρουσία των γονιών, διότι τα παιδιά φοβούνται πολύ και δυσκολεύονται να εμπιστευτούν άγνωστα πρόσωπα. Οι οδοντιατρικές εργασίες σε ΑμεΑ εκτελούνται στο συντομότερο δυνατό χρόνο, γιατί τα παιδιά αυτά δεν αντέχουν τις μεγάλες συνεδρίες.

Το σημαντικότερο κομμάτι είναι η ενημέρωση των γονέων ή των συνοδών τους σε θέματα πρόληψης και στοματικής υγιεινής. Με τις κατάλληλες προληπτικές ή θεραπευτικές επεμβάσεις στο ιατρείο και σωστή στοματική υγιεινή, τα παιδιά ΑμεΑ θα έχουν τη στοματική υγεία που δικαιούνται.

Εμφράξεις

Μετά την αφαίρεση της τερηδόνας το νεογιλό δόντι σφραγίζεται με ειδικό υλικό που έχει διαφορετική σύσταση απ’ αυτό που χρησιμοποιείται στους ενηλίκους. Το σφράγισμα κατασκευάζεται από σύνθετη ρητίνη και έχει λευκό χρώμα.

Προληπτικές καλύψεις

Οι προληπτικές καλύψεις οπών και σχισμών (fissure sealants) είναι μία
απλή, ανώδυνη και ασφαλής μέθοδος πρόληψης της τερηδόνας στις οπές
και στις σχισμές των δοντιών.
Γίνονται, συνήθως, στα πίσω μόνιμα δόντια, τους γομφίους, που
εμφανίζονται οι πρώτοι περίπου στην ηλικία των 6 και οι δεύτεροι 12 ετών.
Οι μασητικές επιφάνειες των οπισθίων δοντιών έχουν βοθρία (οπές) και
αύλακες (σχισμές). Στις περιοχές αυτές παγιδεύονται μικρόβια και
υπολείμματα τροφών με αποτέλεσμα τη δημιουργία τερηδόνας. Μελέτες
έχουν δείξει ότι τα παιδιά σχολικής ηλικίας εμφανίζουν τερηδόνα σ’ αυτές
τις περιοχές σε ποσοστό 50%.
Γίνονται γρήγορα, σε μία επίσκεψη και χωρίς ανάγκη για τοπική
αναισθησία.
Αφού ο οδοντίατρος καθαρίσει την μασητική επιφάνεια, τοποθετείται
λεπτόρρευστο υλικό εμφράξεων με άσπρο χρώμα.
Μπορούν να παραμείνουν για πολλά χρόνια αν τοποθετηθούν σωστά και αν
γίνεται καλή στοματική υγιεινή. Θα πρέπει να ελέγχονται στους 6μηνιαίους
ελέγχους, ώστε να επιδιορθωθούν αν χρειάζεται.

Φθορίωση

Η φθορίωση είναι μία διαδικασία απλή και ασφαλής, που στόχο έχει να
προστατεύσει τα δόντια από την τερηδόνα. Ο οδοντίατρος χρησιμοποιεί
φθόριο, είτε σαν ζελέ το οποίο εφαρμόζει με τη βοήθεια ειδικών
δισκαρίων, είτε σαν βερνίκι το οποίο επαλείφει στα δόντια.
Συστήνεται σε παιδιά και εφήβους, αλλά ακόμα και σε βρέφη ή ενήλικες με
ψηλό τερηδονικό κίνδυνο.
Γίνεται δύο φορές το χρόνο. Σε παιδιά με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης
τερηδόνας καλό είναι να γίνεται 3-4  φορές το χρόνο.
Μετά τη φθορίωση είναι προτιμότερο να μην φάει ή πιει κάτι ο ασθενής για
1 ώρα και να ΜΗΝ βουρτσίσει εκείνη τη μέρα. Η φθορίωση είναι χρήσιμο να γίνεται μέχρι την ηλικία των 18 ετών ή και αργότερα αν υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για τερηδονισμό. 

error: Content is protected!!!